Verslag Juliana Borinski - Februari 2011

Verslag residentie Juliana Borinski: november 2010-januari 2011

Surfaces of Plateau, a 1001 pictures

De residentie van Juliana kende een lange aanloop. In juni 2009 was zij een van de deelnemers van Summercamp Electrified, de jaarlijkse tiendaagse intensieve ontmoeting tussen 12 lokale en internationale kunstenaars, opgezet door timelab (ism Vooruit/transdigital).

Het werk van Juliana vertrekt vanuit een totale fascinatie voor film in zijn meest pure en elementaire vorm. In deze digitale tijden is zij aangetrokken tot (de combinatie van nieuwe en) oude technologie, de materie van het beeld en uniciteit.  Ten tijde van de Summercamp was  Juliana net bezig  met de afwerking van een nieuw werk: LCD. In een omgebouwde slide projector kwam een glazen slide horizontaal te liggen met daarop druppeltjes kristaloplossing . Door de warmte van de lamp ging de oplossing aan het verdampen en kreeg je bewegingen in de oplossing. De slide met de oplossing werd geprojecteerd op de muur en leverde een beeld op dat zich toonde als een traag bewegend landschap of een experimentele film.



In de voorbereidingen van de Summercamp vertelden we Juliana over Joseph Plateau, de wetenschapper die in de 19^de eeuw aan de universiteit in Gent verbonden was en die onderzoek deed naar het nabeeld op het oog en oppervlaktespanning. Gezien haar grote nieuwsgierigheid organiseerden we tijdens de Summercamp een bezoek aan het Museum voor de Geschiedenis van de Wetenschappen van UGent waar er zich een groot archief rond Plateau bevindt. Het bleek een gigantische bron van inspiratie voor Juliana. Een paar maanden later kwam er een concreet residentievoorstel uit : ‘In the Soul of Film’. Daarin wou ze op zoek gaan om diep door te dringen in het beeld zelf (zowel fotografie als film) om de inwendige structuren van het beeld te bestuderen en er werk uit te distilleren. Ook de zeepbellen als beelddrager en als lens zouden worden onderzocht, op die manier zoekend naar artistieke interpretaties voor Plateau’s wetenschappelijk werk.



Voorafgaand aan de residentie in timelab was Juliana te gast in Mulhouse voor een residentie aan de Kunsthal van Mulhouse die haar ook in contact bracht met het technisch lab van de Université de Haute Alsace: le Centre National de Recherche Scientifique .  Ze kreeg er toegang tot de wetenschappelijke archieven en het chemisch labo. Ze maakte er verschillende afbeeldingen op basis van wetenschappelijke microscopische beelden, het was een fascinerende start om door te dringen in de ziel van het beeld.
 


In Gent zette ze het werk verder. De episode in Gent doopte ze ‘Surfaces of Plateau, a 1001 pictures’. We gingen meteen opnieuw langs in het Museum voor de Geschiedenis van de Wetenschappen om de apparaten en het werk van Plateau beter te bekijken. Juliana maakte de draadmodellen na voor de bellenhouders van Plateau en ging er mee aan de slag om afbeeldingen te creëren. Kristel Wautier van het archief bleek het oorspronkelijk recept voor de fameuze bellenoplossing  van Plateau in haar bezit te hebben. We vonden een samenwerking met  het Chemie lab van de universiteit Gent om de zeepsolutie experimenten van Plateau opnieuw uit te voeren om de oorspronkelijke bellenoplossing te trachten te bekomen. Volgens de teksten was het mogelijk was om daarmee bellen te produceren die 3 uur blijven bestaan.

Voortbouwend op het werk LCD wou Juliana graag onderzoeken hoe ze een ‘uniek’ werk kon maken als overblijfsel, als eindstadium van de installatie LCD. De slides met uitgekristalliseerde beelden vormden de basis voor een reeks van unieke fotogravures. Je voelt in de etsen de diepte van het beeld, het doordringen in het medium.  Nog een stap verder is het direct aanbrengen van het beeld op een koperplaat, op die manier de plaat zelf als kunstwerk profilerend en niet de daaropvolgende etsen. Het medium wordt het werk. We zochten en vonden samenwerking met het KASK en konden werken in het fotolab en de grafiekatelier. In ruil gaf Juliana een lezing over haar werk aan KASK studenten voor het vak ‘expanding cinema’.

In samenwerking met Kurt van Houtte van timelab’s fabLab ging Juliana van start om een aantal nieuwe ideeën uit te werken. Zo is er de creatie ‘the dark mirror’ (2011). Vertrekkend van een stuk found footage filmmateriaal getiteld  ‘the dark mirror’, werden er in het lab met de lasercutter slides geproduceerd waarin 24 frames op elkaar passen. Een seconde film wordt uit de normale continuïteit gehaald om te worden gebald in 1 slide.



Een tweede idee dat nog zal worden gerealiseerd in de loop van 2011 is ‘Camera burn’, een werk over de moedwillige disfunctie van een video camera. Met een knipoog naar het werk ‘Videoburn’ van Mary Lucier.

Tijdens haar residentie in Gent kreeg Juliana het aanbod om werk te tonen in Rotterdam op uitnodiging van curator Edwin Carels. Ter gelegenheid van de jubileum editie van het IFFR  was er werk te zien zijn van kunstenaars op 40 bijzondere locaties in het centrum van Rotterdam. Juliana kreeg er Huis Sonneveld ter beschikking.  timelab steunde Juliana’s eerste solotentoonstelling,een deel van het werk dat ze toonde werd ook ontwikkeld in timelab. Het huis werd de setting voor de installatie ‘LCD’ en de twaalf etsen werden ingeplant in de leefruimtes van de prachtige woning. De oorspronkelijke uitgekristalliseerde slides en een aantal kleine koperplaten werden getoond in bureelruimte van de woning. Het leverde een intieme en prikkelende dialoog op tussen het werk van Juliana Borinski en Huis Sonneveld.



 De residentie van Juliana in timelab is afgelopen, maar een aantal ideeën die ontstonden tijdens de residentie zullen nog verder worden uitgewerkt door Juliana. Wij rapporteren hier nog over.

Drie fotogrammen van de draadmodellen worden opgenomen in de timelab Collectie.

Pieter van Bogaert schreef een tekst over het werk, de visie en de aanpak van Juliana Borinski in opdracht van timelab.